Brañas de Laíño

Brañas de Laíño - Dodro

Imaxe: Javier Figueroa Iglesias

Este espazo forma, xunto coas Veigas de Campaña e Cordeiro de Valga, unha das zonas húmidas máis grandes de Galicia, cunha riqueza medioambiental de primeira magnitude, protexida pola Rede Natura 2000 (Sistema Fluvial Ulla-Deza). Teñen unha importante variedade de flora e fauna presentando exemplares en perigo de extinción e endemismos da Península Ibérica como o Emberiza shoeniclus subsp. lusitanica. Nas súas xunqueiras, carrizos e pasteiros nidifican moitas aves como a folosa acuática (Acrocephalus paludicola), a garza, a aguia perdiceira, o gabián, o vichelocrego ou o cardeal. En canto á vexetación atopamos Thalictrum speciosissimun da que só existen dúas citas na provincia da Coruña, Scirpus pungens, variedade de xunco da que apenas quedan exemplares, herba salgueira, ulmaria, lirios, frundio, mentas e diferentes especies de orquídeas.

Rosalía de Castro escribiu sobre as Brañas de Laíño o seguinte:

    Como chove miudiño,
    como miudiño chove,
    como chove miudiño,
    pola banda de Laíño,
    pola banda de Lestrobe.

Antes de Rosalía, xa o Pai Sarmiento, no século XVIII,  falou deste espazo do Baixo Ulla. Tamén aparecen referenciadas no dicionario de Madoz, a mediados do século XIX.

No seu libro “Toponimia de Dodro e de Laíño. Os nomes na auga”, Manuel Lorenzo Baleirón conta como as Brañas de Laíño foron historicamente excelentes pastos cos que se engordaban os mellores bois de Galicia e daban de comer ás vacas dos veciños. Dodro foi terra de vacas e de leite. De feito existiu durante anos varias cooperativas leiteiras: Cooperativa de Productos de Laíño, Unión Lechera de Laíño e Cooperativa de Labaradores de Laíño. No libro fálase de que, durante anos, as ribeiras do río Ulla “foron a despensa dos pobres, unha terra de fartura nun tempo agre e miserento. Quen non tiña campías de seu sabía que podía apañar herba a esgalla nas Brañas de Laíño”. Este espazo perdeu os seus usos históricos, en boa parte polo que Manuel Lorenzo Baleirón cualifica no seu libro de “espolio” da Ley de Costas que “se apropiou sen máis da totalidade dos terreos comunais e particulares”.

  • COLABORA
  • Queres colaborar no proxecto? Tes algunha imaxe, comentario ou texto que aportar?

    Quero colaborar!

Máis elementos do catálogo


Pinal do Marqués

Brañas de Laíño

Illa de Bexo

Río Sar Vello